CAM
Cam znaczy, ze film byl nagrywany w kinie, najczesciej cyfrowa kamera video. Czasami uzyty zostaje mini statyw fotograficzny, jednak nie zawsze jest to mozliwe, wiec obraz moze sie trzasc. Takze miejsce filmowania bywa rozne, moze to byc przod, ale takze bok, tak, wiec obraz moze byc przekrzywiony pod roznym katem. Jesli boki sa obciete wlasciwie, nie bedzie to zauwazalne, chyba, ze pojawia sie napisy. D¡wiek nagrywany jest przez pokladowy mikrofon kamery, przez to jego jakosc nie jest zachwycajaca, a czasem, zwlaszcza w komediach, slychac odglosy widowni.

TELESYNC (TS)
Telesync jest nagrywany tak samo jak CAM z ta roznica, ze podlacza sie zewnetrzne zrodlo dzwieku (podlaczenie do gniazda sluchawek w fotelu). Wyizolowane w ten sposob zrodlo dzwieku nie zawsze musi byc jakosciowo dobre, poniewaz jakies zaklocenia moga sie przedostac do sciezki. Czasami telesync filmowany jest w pustym kinie, albo z kabiny projekcyjnej profesjonalna kamera, dajac lepsza jakosc obrazu. Jakosc telesync'ow rozni sie drastycznie, wiec najlepiej jest najpierw sciagnac sample (probke), albo uzyc programu do podgladu. Czesto cam i telesync sa mylone.

TELECINE (TC)
Maszyna telecine kopiuje film cyfrowo ze szpuli. D¡wiek i obraz powininny byc bardzo dobre, ale niestety sprzet do tworzenia takich kopii jest wyjatkowo drogi, wiec tc sa rzadkoscia.. Ogolnie film bedzie w poprawnym stosunku bokow, chociaz 4:3 telecine'y tez sie zdarzaja. Przykladem moze byc Jurrasic Park 3 TC zrobiony ubieglego roku. TC to nie Time Code - czyli licznik czasu podczas filmu.

SCREENER (SCR)
Pre kaseta vhs, wysylana do sklepow i w rozna inne miejsca w celach promocyjnych. Screener jest dostarczany na kasecie vhs i jest zwykle w stosunku bokow 4:3 (pelnoekranowy), chociaz screener'y letterboxed tez sie trafiaja. Glownym problemem jest tu wiadomosc, ktora przewija sie na dnie ekranu (prawa autorskie i antypirackie informacje). Kasety te czasami zawieraja unikalny numer seryjny, do ktorego przypisuje sie osobe, do ktorej kaseta zostala wyslana. Taki kod oczywiscie musi byc usuniety, dlatego mozecie sie spodziewac czarnego prostokata przyslaniajacego czesc obrazu. Czasami trwa to kilka sekund, ale na niektorych kopiach dzieje sie tak przez caly czas trwania filmu. Z zaleznosci od kopii i konwersji jakosci screener'ow roznia sie, moga byc doskonale (robione z kopii Master), a takze bardzo slabe (stara nagrywarka vhs...).Screene'y w wiekszosci sa przenoszone na VCD, ale kilka prob do SVCD nastapilo.

DVD - SCREENER (DVDscr)
To sama sytuacja jak ze zwyklym screener'em, z ta roznica, ze ten zostal przeniesiony z DVD. Zwykle 16:9, ale bez dodatkow, ktore pojawiaja sie w komercyjne kopii. Ewentualne informacje (o prawach autorskich itp.) sa zawarte w czarnych pasach na dole lub gorze, wiec nie zaslaniaja obrazu. W zaleznosci od umiejetnosci osoby przenoszacej, dvdscr powinien byc bardzo dobry. Zwykle przenosi sie na SVCD albo divx / xvid.

DVD RIP (DVDRip)
Kopia wydania na DVD. Czeste sa kopie z wydan pre detalicznych. Jakosc powinna byc doskonala. DVDrip'y wypuszczone sa na SVCD i divx / xvid.

VHSRip
Przeniesione z detalicznej kasety video, glownie filmy skaterskie / sportowe i pornograficzne.

TVRip
Epizod TV, ktory jest albo z sieci albo z satelity wysylany do sieci kilka dni wczesniej (czasami migota). Niektore programy moga byc w wersji surowej (nieobrobionej), zawierac dodatkowy material, komentarze itd. PDTV jest nagrywany za posrednictwem cyfrowej karty pci TV, ogolnie dajac najlepsze rezultaty. Wypuszcza sie je na SVCD / VCD / divx / xvid.

WORKPRINT (WP)
Workprint jest kopia filmu, ktora nie zostala jeszcze skonczona. Moze brakowac w niej scen, d¡wieku, muzyki, a jakosc moze byc od marnej do doskonalej. Niektore wp roznia sie bardzo od koncowego rezultatu. Czasami moga zawierac dodatkowe sceny. Glownie dodawane sa do zbioru filmow jako dodatek.
[/b]
WIDESCREEN (WS)
Film w formacie 16:9 lub cienszym, zwykle 1.80:1 do 2.50:1.

FULLSCREEN (FS)
Film w trybie pelnoekranowym, stosunek bokow szerokosci do dlugosci wynosi 1.33:1 (4:3).

PROPER
Zwykle oznacza sie tym nowe kopie, ktorych poprzedniczki byly gorsze jakosciowo, np. proper dostanie wersja WD, ktora wydana zostala po wersji FS.

NUKED
Kopia zostala skasowana z jakiegos powodu ze spisu.

LIMITED
Oznacza, ze film pojawil sie w okreslonej liczbie kin.

STV
Film nie trafil na ekrany film, zostal wydany od razu na dvd/vhs.

HDTV
(ang. High Definition TV) - telewizja wysokiej rozdzielczości, jest standardem nadawania sygnału telewizyjnego, który zapewnia dużo bardziej szczegółowy obraz. Szczególnie przydatny na urządzeniach do odbioru o dużych przekątnych obrazu.

VCD
VCD to format bazujący na kompresji MPEG-1 ze stałą ilością bitów na sekundę (bitrate) w wysokości 1150kbit/s przy rozdzielczości 352x240 (NTSC). VCD jest generalnie używane przy materiałach słabszej jakości (CAM/TS/TC/Screener (VHS)/TVrip (analogowy)) aby uzyskać mniejsze rozmiary plików i zmieścić tak dużo jak się da na jednej płytce. Zarówno VCD jak i SVCD są mierzone za pomocą minut a nie megabajtów i dlatego plik mpeg może się zdawać większy niż pojemność płytki, ale w rzeczywistości można zmieścić 74 minuty filmu na płytce CDR74.

SVCD
SVCD bazuje na kompresji MPEG-2 (tak jak DVD), co pozwala na zmienną ilość bitów na sekundę (bitrate), aż do 2500kbit/s przy rozdzielczości 480x480 (NTSC), która jest potem zmieniana na format ekranu 4:3 w czasie odtwarzania. Ze względu na zmienny bitrate, długość filmu jaką można zmieścić na jednym CDR nie jest stała, ale zwykle kształtuje się między 35 a 60 minutami. Dla uzyskania lepszej jakości SVCD, dokonując zapisu przy zmiennym bitrate należy używać wielokrotnych przebiegów ('passes&#39. Zajmuje to więcej czasu ale obraz w efekcie jest znacznie czystszy.

XVCD/XSVCD
Są to po prostu VCD/SVCD, które są niezgodne ze standardem. Formaty te obsługują dużo wyższe rozdzielczości i bitrate, ale tylko niektóre programy pozwalają je odtworzyć. X(S)VCD są całkowicie niestandardowe i wykorzystywane do domowego 'ripowania' przez ludzi, którzy nie zamierzają ich opublikować.

RealMedia (RM) / ASF / nAVI
Są to bardzo małe pliki, których nie warto kompresować. ASF to jakby przodek DivX, a RM jest wciąż używane do odtwarzania strumieniowego i przez ludzi na modemach. nAVI to zhackowany DivX rzadko obecnie stosowany. Te formaty obsługiwane są tylko przez komputery, nie mogą być odtwarzane przez odtwarzacze stacjonarne.

DivX / XviD
DivX to format zaprojektowany dla platform multimedialnych. Używa dwóch kodeków: niskiej szybkości ruchu (low motion) lub wysokiej szybkości ruchu (fast motion). Większość starych filmów kodowana była w 'low motion' i dlatego występują tam problemy z szybkim ruchem. Później została rozwinięta metoda znana jako SBC (Smart Bitrate Control - Inteligentna Kontrala Bitrate), która to w czasie kodowania przełącza się między kodekami dając dużo lepszą jakość. Format jest anamorficzny [co oznacza, że format 16:9 jest zmniejszany do 4:3, ale może być zmieniony z powrotem na format 16:9 podczas odtwarzania], a bitrate i rozdzielczość mogą być dowolne. Większość wersji DivX (ale nie Re-Enc) jest zripowana z DVD i generalnie może zawierać aż do 2 godzin dobrej jakości filmu na 1CD. Istnieją różne kodeki, z których najbardziej popularne są oryginalny DivX3.11a, DivX 4.12 i nowe kodeki XviD.

CVD
CVD jest połączeniem formatów VCD i SVCD i może być odtwarzany na większości stacjonarnych DVD. Obsługuje taki sam bitrate jak MPEG-2, ale używa rozdzielczości 352x480 (NTSC), jako, że rozdzielczość pozioma jest ogólnie mniej ważna. Aktualnie żadne grupy nie wypuszczają filmów w formacie CVD.

DVD-R
Jeden z formatów zapisu płyt DVD, który zdaje się być najbardziej popularny (spośród DVD-RAM, DVD-R i DVD+R). Mieści 4.7GB na jednej stronie, choć istnieją także dwustronne płytki, mogące pomieścić prawie 10GB. Filmy SVCD MPEG-2 muszą być skonwertowane przed wypaleniem na DVD-R żeby mogły być prawidłowo odtworzone. Skopiowanie DVD na DVD-R jest możliwe, ale czasami trzeba zrezygnować z niektórych dodatków czy języków, aby dało się zmieścić w 4.7GB.

MiniDVD
MiniDVD / cDVD jest tym samym formatem co DVD, ale na standardowym nośniku CDR / CDRW. Z powodu dużej rozdzielczości bądź bitrate'u, na płytce mieści się 18-21 min. materiału filmowego. Format jest kompatybilny tylko z kilkoma odtwarzaczami.

LASERDISCrip
Rip z przodka DVD - płyty LaserDisc. Jakość znacznie lepsza niż w przypadku VHS - można ją porównać z obecnie używanym formatem SVCD, jednak do tworzenia LD używano najczęściej nie-remasterowanych źródeł - stąd ostrość słabsza niż w przypadku SVCD, widoczne zadrapania, kurz, ziarnistość negatywu. Na LD wydano bardzo wiele specjalnych edycji niektórych filmów, nadal niedostępnych na DVD - Blade Runner European Cut, trylogia Star Wars, THX1138, i wiele innych.

TVRip, HDTVRip, PDTVRip, DVBRip
Źródłem jest obraz telewizyjny, najczęściej przechwycony strumień MPEG2 telewizji cyfrowej. Jakość zbliżona troche do DVD, jedynie trochę mniejszy bitrate, minimalnie słabsza ostrość, nie zawsze dźwięk przestrzenny.

WORKPRINT
Wersja robocza filmu, która jakimś cudem "wydostała się" ze studia. Charakteryzuje się bardzo różną jakością obrazu, czasem jest to przechodzony VHS, a czasem cyfrowe źródło obrazu. Film może znacznie odbiegać od wersji końcowej - dobrymi przykładami były WORKPRiNT'y The Hulk, LOTR: Two Towers gdzie brakowalo efektów, lub były nieskończone, jednak zdażają się filmy, które praktycznie nie różnią się od wersji końcowej - najczęsciej brakuje tylko napisów początkowych i końcowych. Ta wersja filmu jest prawie zawsze oznaczona przez nazwę wytwórni i licznik. Wydawany jako VCD lub SVCD.[/b]